Een eenzame start, zonder de adrenaline in me van de massa-start. Ik liep volledig op mezelf, weer met eigen bevoorrading, eigen support, eigen wilskracht. Ik had me wat mispakt aan het warme weer; ik zat snel door mijn voorraad drank. Gelukkig waren mijn vrouw en kinderen me tegemoet gereden met extra drank en zo had ik de laatste kilometers toch wat supports aan mijn zij.
Het parcours op zich was zeer mooi en zou ik zeker nog eens willen lopen. Maar niet volgende maand, daar ga ik opnieuw een andere route uitstippelen. In juni staat normaal de Nacht van Torhout op de planning, maar ook deze is afgelast.
Na de marathon heb ik niet stilgezeten, ik ben meteen doorgegaan met trainen.Op maandag liep ik al opnieuw 10 km, blessure-vrij.
Daarna was Dwars door Brugge aan de beurt. Deze liep ik afgelopen zondag 17 mei. Ik loop deze wedstrijd al sinds 2009, met uitzondering van 2012, toen zat ik op buitenlandse stage. In 2018 liep ik deze voor het eerst onder het uur, dus ik moest die trend van de afgelopen jaren wel verder zetten.
Doordat ik deze voor de 10de keer liep, kende ik het parcours uit mijn hoofd. Het voordeel aan alleen lopen was dat ik geen hinder had van de werken aan de Kathelijnepoort. Het nadeel was dat er geen Brugse zot me stond op te wachten aan de finish.
Follow me on strava: https://www.strava.com/athletes/20830663
Geen opmerkingen:
Een reactie posten