De Mattiethon blijft doorgaan, maar helaas zullen mijn laatste marathons van dit jaar niet in wedstrijdverband zijn. Zo liep ik afgelopen weekend de Great Bruges Marathon op mijn eentje. Met minder motivatie dan mijn vorige marathon, ging ik zaterdagochtend van start. Ik had het parcours lichtjes aangepast zodat de start en de finish niet in het centrum van Brugge plaats vond. Wat ik ooit als eerste marathon liep, en de voorbije 3 jaar telkens naar uit keek, moest ik nu geheel alleen doen. Geen aangenaam parcours zonder supporters en seingevers. Zo liep ik telkens in tegengestelde richting zodat ik aanstormende auto's en vrachtwagens in het vizier had. Halverwege kon ik even een frisse neus halen in Zeebrugge en mij voorbereiden op de lange weg terug naar Brugge. Ik kon ook mooi een gemiddelde snelheid aanhouden van 12,7 km/u, maar helaas zal er geen marathon onder het drie uur in zitten dit jaar.
Na tien marathons voel ik me fysiek nog steeds goed. Ik gun mijn lichaam voldoende rust tussendoor en plan geen al te zware trainingen in. Momenteel is het niet de bedoeling om mijn persoonlijke records te verbeteren, maar puur om mijn uithouding op peil te houden. Zo zullen de twee laatste marathons van dit jaar geen probleem vormen.
